[John Petrella]: ជំរាបសួរ និងស្វាគមន៍មកកាន់ Method Happenings ដែលជាកម្មវិធីបង្ហាញអំពីទីក្រុង Medford ខ្ញុំគឺ John Petrella។ គោលបំណងនៃកម្មវិធីគឺដើម្បីផ្តល់ឱ្យប្រជាពលរដ្ឋនូវវិធីសាស្រ្តនូវទិន្នន័យ និងព័ត៌មានដើម្បីជួយពួកគេធ្វើការសម្រេចចិត្តដែលមានព័ត៌មាន និងស្វែងរកសេវាកម្មទីក្រុង ឬអាជីវកម្មដែលពួកគេប្រហែលជាមិនបានដឹង។ ភ្ញៀវរបស់យើងថ្ងៃនេះគឺ Russ Kaya; និង Gus K. Office ។ ពី Palm Press Studio នៅ Medford Square ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាឈ្មោះរបស់ខ្ញុំគឺល្អ។ ខ្ញុំអាក្រក់ជាមួយឈ្មោះ។ ទោះយ៉ាងណាក៏ដោយ សូមស្វាគមន៍មកកាន់កម្មវិធី យើងរីករាយដែលមានអ្នក។ សេចក្តីអំណររបស់ខ្ញុំ ចូរចាប់ផ្តើមដោយសួរអ្នកទាំងពីរ៖ ប្រាប់យើងបន្តិចអំពីបទពិសោធន៍របស់អ្នក។ តើ Gus ជានរណា? តើ Ross ជានរណា?
[SPEAKER_01]: ជាការពិតណាស់ខ្ញុំចង់ធ្វើវា។ ឈ្មោះរបស់ខ្ញុំគឺ Gus Gevers ។ ខ្ញុំបានបង្កើត Palm Press ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៦។ ខ្ញុំជាប្រធាននាយកដ្ឋានថតរូបនៅមហាវិទ្យាល័យសិល្បៈ Massachusetts ។ ខ្ញុំត្រូវបានរំកិលដោយរូបភាព និងការពិពណ៌នាច្បាស់លាស់។ កាលខ្ញុំនៅជាសិស្ស ខ្ញុំបានទៅ MIT ដូច្នេះខ្ញុំបានរចនា និងបង្កើតកាមេរ៉ាពិសេសៗជាច្រើន ដែលប្រើដោយអ្នកថតរូបជាច្រើន។ ខ្ញុំបានចូលរៀនថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រនៅសាលា Rhode Island School of Design ក្នុងទីក្រុង Providence ហើយបានចាប់ផ្តើមគម្រោងដ៏រំភើបមួយ។ នៅឆ្នាំ 1980 ខ្ញុំបានចាកចេញពីក្រុមហ៊ុន ហើយបានបង្កើត Palm Press ដែលជាស្ទូឌីយោថតរូប ស្ទូឌីយោ។ ចាប់តាំងពីពេលនោះមក ពួកយើងបានបន្តប្រតិបត្តិការដោយគ្មានការរំខាន ហើយខ្ញុំត្រូវបានជួល ស្ទើរតែគ្រប់បុគ្គលិកដែលខ្ញុំបានជួបគឺមកពីកម្មសិក្សា ឬកម្មវិធី MASS ដូចជា Ross ជាដើម។ ខ្ញុំមើលឃើញថា វាជាការបន្តការអប់រំរបស់ខ្ញុំ និងការអប់រំរបស់សិស្សរបស់ខ្ញុំ។ យើងបានចាប់ផ្តើមនៅក្នុងបន្ទប់ក្រោមដីរបស់ខ្ញុំនៅ Concord បន្ទាប់មកផ្លាស់ទៅ Waltham បន្ទាប់មកក៏មក Littleton បន្ទាប់មក Pepperell ។ អ្នកនៅទីនេះរួចហើយ។ ត្រឹមត្រូវហើយ រាល់ពេលដែលយើងផ្លាស់ទី យើងសង់បន្ទប់ងងឹត។ ល្អឥតខ្ចោះ។ ដូច្នេះយើងបាននាំយករបស់ដែលមានកម្ពស់ 14 ហ្វីត និងមួយតោន ឬធ្ងន់ជាងអ្វីដែល National Geographic ប្រើ។ យើងធ្លាប់មានបុគ្គលិក ១៥ នាក់ ហើយឥឡូវនៅសល់តែ ៣ នាក់។ ល្អឥតខ្ចោះ។ យើងបើកចំហជាសាធារណៈព្រោះយើងអនុញ្ញាតឱ្យខ្លួនយើងចូលរួមជាមួយសាធារណៈជន Medford ។ មែនហើយ នោះជារឿងល្អ បាទ ទេ តាមពិតនោះជារឿងល្អទេ អ្នកដឹងទេថា ពួកយើងនៅក្នុងឃ្លាំងនៅថ្ងៃនោះ ហើយនៅពេលយើងកំពុងនិយាយមុននេះបន្តិច យើងបានឃើញ Paul Revere ក្រោកឈរឡើង ហើយស្វាគមន៍យើង។ យើងមិននឹកស្មានដល់នោះទេ ហើយឥឡូវនេះយើងរីករាយដែលត្រូវចំណាយពេលមួយឆ្នាំដើម្បីសាងសង់ ព្រោះយើងបានផ្លាស់ប្ដូរវាតាំងពីដើម។ វាពិតជាល្អណាស់ដែលបានចេញពី Covid ដូច្នេះយើងគ្រាន់តែរក្សាទុកឧបករណ៍ និងគ្រឿងសង្ហារឹមនៅទីនេះ ហើយនៅទីនោះ ហើយប្តីប្រពន្ធមួយគូបានបញ្ចប់ការលុបចោលសេវាកម្មនៅពេលដែលពួកគេរកអ្នកផ្គត់ផ្គង់ទឹកមិនបាន។ ខ្ញុំមានមិត្តភ័ក្តិម្នាក់ជាជនជាតិចិនដែលមានភោជនីយដ្ឋានចំនួនបួន គាត់បាននិយាយថាខ្ញុំកំពុងតែសប្បាយ ប៉ុន្តែអ្នកត្រូវនិយាយជាមួយខ្ញុំ ដូច្នេះខ្ញុំត្រូវលើកទូរស័ព្ទ។ បុរសជនជាតិចិនម្នាក់នោះ ខ្ញុំបានឱ្យទូរស័ព្ទទៅគាត់ ហើយមិត្តចិនរបស់ខ្ញុំបានពន្យល់ប្រាប់ជនជាតិចិនជាភាសាអង់គ្លេសថា អ្វីដែលត្រូវធ្វើ ហើយពួកយើងបានបញ្ចប់ដោយធ្វើការនៅក្នុងបន្ទប់ងងឹត។ យើងស្រឡាញ់វា។ ដំណើរការដដែលៗរបស់យើងគឺយឺតណាស់ រហូតដល់ខ្ញុំដឹងថាសុបិនរបស់ Ross គឺចង់មានអាជីវកម្មប្រភេទនេះ ដើម្បីធ្វើការជាមួយសិល្បករ។ លោកបានណែនាំយើងជាមូលដ្ឋានប្រហែលមួយឆ្នាំកន្លះ ពីរឆ្នាំ។ ខ្ញុំត្រូវតែនិយាយថានេះល្អណាស់។
[John Petrella]: រីករាយដែលបានឮរឿងនេះ។ Ross ខ្លួនឯង?
[SPEAKER_00]: ជាការប្រសើរណាស់ ដូចដែល Gus បានរៀបរាប់ ខ្ញុំបានទៅទីនោះជាយូរបន្ទាប់ពីគាត់បានទៅ MASS។ ខ្ញុំចូលចិត្តរូបភាព Darkroom daguerreotype ហើយខ្ញុំចូលចិត្តការផលិតរូបថត។ បន្ទាប់ពីបញ្ចប់ការសិក្សា ខ្ញុំបានធ្វើការមួយពេលនៅហាងស៊ុមរូបភាពមួយក្នុងទីក្រុង Brookline។ គាត់បានចាប់ផ្តើមធ្វើការក្រៅម៉ោងជាមួយ Gus ហើយផ្លាស់ប្តូរបន្តិចម្តងៗចូលទៅក្នុងការបោះពុម្ព។ ដូចដែលអ្នកបានរៀបរាប់ យើងបានដឹងថាខ្ញុំចង់បន្ត ឬអ្នកដឹងទេថា ការផ្លាស់ប្តូរតាមរបៀបណាមួយ។ គោលដៅរបស់ខ្ញុំគឺចង់ប្រែក្លាយវាទៅជាស្ទូឌីយោផលិតកម្មពេញលេញ ដែលយើងអាចធ្វើគ្រប់ផ្នែកនៃដំណើរការ ពីឯកសារអវិជ្ជមាន ឬឌីជីថល រហូតដល់ការបោះពុម្ព ការកែសម្រួល និងការដាក់ស៊ុម។ ដូច្នេះ ដូចដែលលោក Gus បានរៀបរាប់រួចមកហើយថា ប្រហែលមួយឆ្នាំមុន យើងបានសាងសង់ហាងលក់សៀវភៅថតរូបដែលប្រើរួចថ្មីមួយនៅមុខស្ទូឌីយ៉ូ ហើយវាបានទាក់ទាញមនុស្សជាច្រើន អ្នកស្រុក Medford ជាច្រើននាក់ ពិតជាអស្ចារ្យណាស់។
[SPEAKER_01]: វាគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ព្រោះមិនត្រឹមតែពួកគេមកមើលសៀវភៅហើយចង់ទិញវាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែនៅពេលដែលពួកគេឃើញយើងរចនា អភិវឌ្ឍ ឬបញ្ចប់ខ្សែភាពយន្ត នោះក៏មានឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងគួរឱ្យភ្ញាក់ផ្អើលដល់លទ្ធផលចុងក្រោយ។
[John Petrella]: ដូច្នេះពួកគេមកសម្រាប់រឿងមួយ ហើយបន្ទាប់មកពួកគេគិតថា អូ រង់ចាំបន្តិច ធ្វើនេះ នេះ ក្របខ័ណ្ឌ។
[SPEAKER_01]: Moun ta antre epi pase twa edtan. Họ chào bạn và đôi khi họ thậm chí không chào bạn. Họ ngồi xuống. Bảo tàng MIT đã tặng chúng tôi một chiếc bàn rất lớn khi họ chuyển đến cơ sở và ghế dài mới. Đôi khi, sau hai hoặc ba giờ, họ nói lời cảm ơn và rồi nói lời tạm biệt. Đôi khi họ mua một cuốn sách, đôi khi họ mua mười cuốn sách. Đàn ông ngủ trưa fè zanmi nan kominote a. Sa ta gwo, wi. Có một điều Ross chưa đề cập đến, tôi biết anh ấy sẽ không đề cập đến. Li te yon gwo chantè bluegrass ak konpozitè. Ồ vậy ư! Li gen yon bann enkwayab. Yo jis lage dezyèm CD yo. Anh ấy đã chơi trong các ban nhạc như Deep Cuts, Poussin, Notch và nhiều ban nhạc khác. Bạn đã thực sự làm điều này? Ồ!
[John Petrella]: ស្អាត!
[SPEAKER_01]: Họ thật tuyệt vời. Và âm nhạc chúng tôi đang phát trong nền.
[John Petrella]: Có lẽ chúng tôi sẽ đưa nhóm của bạn đến đây. Chúng tôi muốn làm một vở nhạc kịch.
[SPEAKER_01]: Ngay đó.
[John Petrella]: តាមពិតពួកគេគឺជាក្រុមតន្រ្តីផ្ទះមួយរបស់ Notch ទេ មិននិយាយលេងទេ ដូច្នេះល្អ បាទ វាជាដើមទាំងអស់ ខ្ញុំចង់និយាយថា ស្អាតពេញលេញ russ បាទ បាទ វាជាចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ខ្ញុំ អូ៎ ឡូយ ឡូយណាស់ អ្នកក៏អាចធ្វើវាបានដែរ។ ដូច្នេះយើងដឹងពីរបៀបដែលវាបានចាប់ផ្តើម និងហេតុអ្វីបានជាវាចាប់ផ្តើម ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថាមានសហគមន៍ជាច្រើននៅជុំវិញ Medford សម្រាប់ហេតុផលនោះ។ តើមានហេតុផលជាក់លាក់ទេ? តើនោះជាអ្វីដែលអ្នកបានឮទេ? ខ្ញុំគិតថាមនុស្សនឹងចាប់អារម្មណ៍។
[SPEAKER_01]: នោះជាសំណាង។ អ្នកដឹងទេ យើងនៅក្នុងឃ្លាំងមួយនៅ Chelsea នៅជាន់ទី 2 ដែលត្រូវបានថ្កោលទោស។ គ្រឹះនៃឃ្លាំងទំហំ 345,000 ហ្វីតការ៉េ ត្រូវបានជន់លិចដោយទឹកអំបិល។ បន្តិចម្ដងៗ ពួកគេបានបណ្តេញមនុស្សគ្រប់គ្នាចេញ ហើយយើងស្នាក់នៅជាន់ទីពីរ។ យើងអាចស្នាក់នៅបាន។ តាមពិតគេប្រើកន្លែងនេះជាកន្លែងហ្វឹកហ្វឺនប៉ូលិស វាយបំផ្លិចបំផ្លាញ មានគ្រាប់បែកដៃ។ ខ្ញុំចង់និយាយថា វាមើលទៅដូចជាការបាញ់ប្រហារ ហើយយើងមានផ្លាកសញ្ញាធំមួយនៅលើទ្វារដែលនិយាយថាយើងនៅទីនេះ កុំបំបែក។
[John Petrella]: អ្នកស្ថិតនៅកណ្តាលរបស់វា។
[SPEAKER_01]: ត្រឹមត្រូវ។ ជាការប្រសើរណាស់, យើងបានស្នាក់នៅឱ្យបានយូរតាមដែលយើងអាចធ្វើបាន។ បាទ មិនអីទេ។ ទីបំផុតយើងមានសំណាងរកបានកន្លែងមួយ។ យើងឃើញសញ្ញានៅមាត់ទ្វារនៅលើបង្អួច យើងបាននិយាយជាមួយអ្នកលក់អចលនទ្រព្យ។ ខ្ញុំនិយាយជាមួយម្ចាស់ហាង អ្នកដឹងទេ គាត់និយាយជាមួយម្ចាស់ភោជនីយដ្ឋានជប៉ុន តាមទស្សនៈរបស់អ្នកជិតខាង ហើយភោជនីយដ្ឋានឆ្ងាញ់។ មិត្តភ័ក្តិដ៏ល្អរបស់ខ្ញុំម្នាក់គឺជាសិល្បករជប៉ុន ហើយគាត់បាននិយាយថា អូ! នេះគឺជាភោជនីយដ្ឋានដែលមានតម្លៃល្អបំផុតនៅក្នុងទីក្រុង។ ហើយគាត់ក៏ជាចុងភៅជនជាតិជប៉ុនផងដែរ។
[John Petrella]: ខ្ញុំដឹងថាមនុស្សជាច្រើនទៅភោជនីយដ្ឋាននេះ។
[SPEAKER_01]: យើងចាប់ផ្តើមធ្វើចលនា ប៉ុន្តែមិនអាចធ្វើអ្វីបានទេ។ យើងរកមិនឃើញជាងអគ្គិសនី។ យើងបានជួបកន្លែងដ៏គួរឲ្យខ្លាចមួយ។ គ្របដណ្តប់នៅក្នុងស្នាមសាក់, curls និងផ្សេងទៀត។ វាហាក់ដូចជាគាត់ជាជាងឈើ។
[John Petrella]: នោះហើយជារបៀបដែលវាដំណើរការពេលខ្លះ។
[SPEAKER_01]: វាមិនគួរឱ្យជឿទេ។ ខ្ញុំបានបញ្ជូន Ross Reed ទៅនិយាយ។ អគាររបស់យើងធ្លាប់ជាធនាគារ។ ល្អឥតខ្ចោះ។ Wells Fargo បានយកវត្ថុបញ្ចាំរបស់ប្រជាជនចេញ ដោយបន្សល់ទុកមនុស្សជាច្រើនក្នុងភាពក្រីក្រ។
[John Petrella]: បាទ ខ្ញុំនឹកពួកគេ។
[SPEAKER_01]: នៅខាងក្រោយមានបន្ទប់ទឹកមួយ និងរបស់របរស្រីស្អាត បន្ទាប់មកពួកយើងក៏ប្រែទៅជាបន្ទប់ងងឹត។ ផ្លូវច្បាប់។ គាត់បានចំណាយពេលពីរសប្តាហ៍ដើម្បីយកជាន់ចាស់ចេញ។ នេះពិបាកជាងការគិត។
[John Petrella]: អ្នករាល់គ្នាបានខិតខំយ៉ាងខ្លាំងក្នុងរឿងនេះ។
[SPEAKER_01]: បាទ ពួកយើង... ទាំងចង់ដឹងចង់ឃើញ និងគាំទ្រអ្នកដឹងទេ? ទីក្រុងមានប្រយោជន៍ណាស់។ ម៉ាស៊ីនមេរបស់យើងក៏មានប្រយោជន៍ផងដែរ។ គាត់គ្មានលុយទេ ដូច្នេះអគារនេះត្រូវបានគេកាន់កាប់តែពាក់កណ្តាលប៉ុណ្ណោះ ដែលជារឿងគួរឲ្យអាណិត។ ដំបូលកំពុងលេចធ្លាយឬអ្វីមួយដូចនោះ។ ប៉ុន្តែយ៉ាងណាក៏ដោយ Ross មានគំនិតដ៏អស្ចារ្យ ហើយខ្ញុំបានធ្វើខុសកាលពី 50 ឆ្នាំមុន ហើយបានរៀនពីពួកគេ។ ដូច្នេះយើងទាំងពីរនាក់បានបង្កើតកន្លែងធ្វើការ។
[John Petrella]: វាស្អាតណាស់ ជំនាន់ផ្សេងគ្នា ធ្វើការជាមួយគ្នា ខ្ញុំស្រលាញ់វា។ តាមពិតទៅ វាពិតជាល្អណាស់ប្រសិនបើអ្នកអាចធ្វើវាបាន។
[SPEAKER_01]: ពេលខ្លះខ្ញុំនិយាយអំពីវាដូចជាសិល្បករល្បីមួយរូបដែលអ្នកអាចរៀនបាន។ សម្រាប់ពួកយើង ការឈានទៅដល់ទស្សនិកជន គឺជាជំហានដ៏ធំមួយ និងការផ្លាស់ប្តូរដ៏ល្អ។ ឥឡូវនេះមានការតាំងពិពណ៌មួយនៅឯ MIT ដែលជាសារមន្ទីរថ្មីរបស់ MIT ហើយខ្ញុំបានធ្វើការជាមួយបុរសម្នាក់ឈ្មោះ Dr. Edgerton អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ គាត់បានបង្កើតការថតរូបល្បឿនលឿន ដំណក់ទឹកដោះ និងគ្រាប់កាំភ្លើងឆ្លងកាត់ផ្លែប៉ោម។ ខ្ញុំជាជំនួយការរបស់គាត់ ខ្ញុំបានក្លាយជាដៃគូរបស់គាត់។ នៅពេលដែលលោក Doc បានទទួលមរណភាព គាត់បានទុកអំណោយចំនួន 100 លានដុល្លារដល់ MIT ប៉ុន្តែប្រាក់នេះត្រូវបានបរិច្ចាគដោយសារមន្ទីរសិល្បៈទំនើបសម័យមុន Picasso ។ អូ មិនដូចមន្ទីរពិសោធន៍ភាគច្រើនទេ បាទ បរិស្ថានគឺអាក្រក់ណាស់ មិនមានខ្យល់ចេញចូលបានល្អ ហើយមនុស្សធ្វើការច្រើនពេក។ យើងបានទទួលការគាំទ្រពេញមួយការរៀបចំសម្រាប់ការតាំងពិព័រណ៍នេះ។ ដូច្នេះ យើងមានការតាំងពិព័រណ៍ដ៏អស្ចារ្យមួយសម្រាប់សារមន្ទីរ MIT ដែលការបោះពុម្ពផ្សាយអន្តរជាតិដ៏ធំមួយបាននិយាយថាកាលពីសប្តាហ៍មុនត្រូវបានផលិតដោយ Palm Press ។ នេះគឺជាកម្មវិធីមួយក្នុងចំណោមកម្មវិធីល្អបំផុតទាំងប្រាំបួននៅក្នុងប្រទេស។
[John Petrella]: ដូច្នេះអ្នកពិតជាធ្វើរឿងដ៏អស្ចារ្យ។
[SPEAKER_01]: បាទ ត្រឹមត្រូវហើយ។
[SPEAKER_00]: យើងមានមោទនភាពចំពោះរឿងនោះ។
[John Petrella]: នោះអស្ចារ្យណាស់។ អ្នកគួរតែមានមោទនភាពចំពោះរឿងនោះ។ ត្រឹមត្រូវ។
[SPEAKER_00]: យើងរីករាយក្នុងការធ្វើការជាមួយសារមន្ទីរបែបនេះ។ យើងក៏រីករាយក្នុងការធ្វើការជាមួយសិល្បករម្នាក់ៗ និងអ្នកដែលត្រូវការការបោះពុម្ព និងវត្ថុស្រដៀងគ្នា។
[SPEAKER_01]: មាននរណាម្នាក់មកជាមួយការងារស៊ុម។ រ៉ូសបានឈប់សម្រាកមួយថ្ងៃ។ វាហាក់ដូចជា វាជាក្មេងប្រុសម្នាក់នៅវិទ្យាល័យដែលមានឥទ្ធិពលឲ្យគាត់ក្លាយជាតន្ត្រីករ។ វាជាការពិត។ ពិភពលោកតូច។ បាទ អ្នកធ្វើការជាមួយវីរបុរស។
[John Petrella]: ជាក់ស្តែង Gus ខ្ញុំនឹងសួរអ្នកនូវសំណួរនេះ អ្នកមានទំនាក់ទំនងល្អ។ នៅក្នុងសិល្បៈ។ ពួកគេបានប្រាប់ខ្ញុំថា អ្នកដឹងទេ អ្នកដែលតែងតាំងអ្នកឱ្យកាន់តំណែងមុនអ្នក ខ្ញុំគិតថាអ្នកនៅក្រុមប្រឹក្សាភិបាលនៅ ... DeCordova ។
[SPEAKER_01]: ពីកណ្តុរ Cordoba ។ ពូ ២២ ឆ្នាំ។
[John Petrella]: តើវាអាចទៅរួចទេ? បាទ ខ្ញុំមានន័យថា នោះជាអ្វីមួយ។
[SPEAKER_01]: ខ្ញុំមានន័យថា... អ្នកដឹងទេ ពួកយើងភាគច្រើនរស់នៅក្នុងទីក្រុង Concord ហើយយើងមានសំណាងគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការចិញ្ចឹមកូនពីរនាក់របស់យើងនៅទីនោះ ហើយអាចមានលទ្ធភាពទិញផ្ទះចុងក្រោយចំនួន $43,000 នៅ Concord។
[John Petrella]: អូ នោះគឺមួយរយៈមុន។
[SPEAKER_01]: ខ្ញុំមានមិត្តភ័ក្តិម្នាក់ ហើយខ្ញុំមានន័យថា យើងស្រឡាញ់សារមន្ទីរ យើងមានការចូលរួមយ៉ាងខ្លាំង យើងធ្វើការនៅទីនេះ ហើយនៅទីនោះ យើងបានបោះពុម្ពការប្រមូលចំនួន 65 ។ ពួកយើងបានសម្តែងនៅសារមន្ទីរវិចិត្រសិល្បៈ ដែលជាកម្មវិធី Rock show ដោយ Grateful Dead និង Jefferson Airplane ដែលជាបណ្តុំនៃការងាររបស់យើង។ ប៉ុន្តែ DeCordova ដែលជាអ្នកដឹកនាំរឿង គាត់និងប្រពន្ធរបស់គាត់ ប្រពន្ធខ្ញុំ និងខ្ញុំបានក្លាយជាមិត្តជិតស្និទ្ធិ។ គាត់បាននិយាយថាខ្ញុំចង់ឱ្យអ្នកចូលរួមក្នុងក្រុមប្រឹក្សា។ ខ្ញុំបាននិយាយថា អ្នកដឹងទេ សមាជិកក្រុមប្រឹក្សាភិបាលផ្តល់ប្រាក់ខែ 50,000 ដុល្លារ ឬច្រើនជាងនេះក្នុងមួយឆ្នាំ។ ខ្ញុំមិនអាចធ្វើបានទេមែនទេ? ខ្ញុំជាជំនួយការបង្រៀននៅសាលាសិល្បៈមួយ ហើយគាត់សើច ហើយនិយាយថាអ្នកមិនចាំបាច់ធ្វើបែបនេះទេ គាត់បាននិយាយថាវត្តមានរបស់អ្នកនឹងដោះស្រាយបញ្ហា។ ពេលនោះខ្ញុំបានដឹងថាខ្ញុំបានបោះពុម្ពផ្សាយបណ្តុំការងារសំខាន់ៗមួយចំនួន ដែលជាច្រើនបានក្លាយជាតម្លៃខ្លាំងណាស់។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលខ្ញុំបានបញ្ចូលភស្តុតាងសិល្បកររបស់ខ្ញុំមួយ។ ដូច្នេះ Arlette និងខ្ញុំបានក្លាយជាម្ចាស់ជំនួយដ៏ធំបំផុតរបស់សារមន្ទីរ។ 900 ស្នាដៃដែលមួយភាគបីនៃការប្រមូលនៅពេលនោះ។ វាគឺជាការរីករាយមួយ។ ប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំបានជួយបើកហាងសារមន្ទីរ។ ហេតុនេះហើយបានជាវាចម្លែកណាស់ដែលគាត់និងខ្ញុំត្រូវធ្វើរឿងទាំងនេះជាមួយគ្នា។ សម្រាប់គាត់ វាបានក្លាយជាវិចិត្រសាលមួយនៅ South End របស់បូស្តុន ហើយអស់រយៈពេល 22 ឆ្នាំវាគឺជាវិចិត្រសាលដ៏ល្អបំផុតនៅបូស្តុន។ នេះគឺមិនគួរឱ្យជឿ។
[John Petrella]: នេះគឺជារឿងដ៏អស្ចារ្យមួយ។
[SPEAKER_01]: ការទៅកន្លែងដូចជា MIT ជួយបានច្រើន។ វានឹងក្លាយជារាងកាយ។ ពេលនោះកើតឡើង ពួកគេនឹងចាប់អ្នកយ៉ាងខ្លាំង។ ខ្ញុំមិនដែលគិតអំពីវាទេ។ ប៉ុន្តែវាហាក់ដូចជាការពិតខ្លាំងណាស់។ Doc និងខ្ញុំនៅក្នុងកម្មវិធីរបស់ David Letterman។ ខ្ញុំមិនបានមើលវាទេ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំនឹងប្រាប់អ្នកថានេះបានក្លាយជាវីដេអូពេញនិយមបំផុតដោយបងប្អូននិងអ្នកផ្សេងទៀតនៅក្នុងកម្មវិធី។ លោកម្ចាស់ នេះជាអ្វីមួយពីកម្មវិធីនេះ។ L.R. បាទ អស្ចារ្យ។ លោក អូ ប្រាកដ។ L.R. ពួកគេមានអ្នកលេងព្យ៉ាណូដែលខ្ញុំចូលចិត្តគឺ McCoy Tyner។
[John Petrella]: ទីក្រុង។
[SPEAKER_01]: វាល្អណាស់។ ប៉ុន្តែត្រូវហើយ គ្រូពេទ្យបានលើកទឹកចិត្តខ្ញុំច្រើន ព្រោះចុងក្រោយខ្ញុំធ្វើបានល្អ។ ដូច្នេះ អ្នកដឹងទេ យើងនឹងលក់រូបភាពដែលខ្ញុំថត ហើយវេជ្ជបណ្ឌិត និងខ្ញុំនឹងចែករំលែកប្រាក់ចំណេញ។ ប៉ុន្តែគាត់បានផ្តល់ទំនុកចិត្តដល់យើងថា ពេលយើងសាងសង់ផ្ទះគឺល្អបំផុត។ យើងមានក្រុមដ៏អស្ចារ្យមួយ។ មិនអីទេ ខ្ញុំអាចស្រមៃបាន។ នេះគឺជាក្រុមល្អណាស់។ ផ្លូវច្បាប់។ ត្រឹមត្រូវ។ យើងក៏បានបង្កើតបណ្ណសាររូបថត New York Times ផងដែរ។ យើងមានពិព័រណ៍ National Geographic Centennial ។ ដូច្នេះយើងបានបញ្ចប់ការងារសម្រាប់អតិថិជនសំខាន់ៗ។
[John Petrella]: ជាការពិតណាស់មាន។ ភូមិសាស្ត្រជាតិ។
[SPEAKER_01]: បាទ វាសប្បាយណាស់។
[John Petrella]: អូ ខ្ញុំគ្រាន់តែអាចស្រមៃបាន។ ភូមិសាស្ត្រជាតិ។ ដូចដែលពួកគេនិយាយ វាជាស្លាបនៅក្នុងមួក។ ពិតជាការពិត។ យើងដឹងថាអ្នកធ្វើច្រើនជាងការថតរូបមែនទេ? តើអ្នកមានបន្ទប់ងងឹតទេ? ដើម្បីអភិវឌ្ឍរូបភាព និងផ្តល់សេវាកម្មស៊ុមផងដែរ។
[SPEAKER_01]: យើងក៏មានមន្ទីរពិសោធន៍ឌីជីថល ដែលជាបច្ចេកវិទ្យាទំនើបបំផុត ដែលមិនសើម ឬគ្មានជាតិគីមី។ នៅក្នុងលក្ខខណ្ឌនៃពណ៌វាប្រហែលជាប្រសើរជាងដំណើរការដែលមានស្រាប់។
[John Petrella]: តើនេះជាដំណើរការថ្មី ឬដំណើរការចាស់? ខ្ញុំបានធ្វើវាអស់រយៈពេល 30 ឆ្នាំ 20 ឆ្នាំ 30 ឆ្នាំ ប៉ុន្តែវាកាន់តែប្រសើរឡើងក្នុងរយៈពេល 10 ឆ្នាំចុងក្រោយនេះ។ បាទ មានការកែលម្អច្រើន។
[SPEAKER_01]: Ross គឺជាអ្នកជំនាញខាងកែពណ៌ និងអ្វីៗផ្សេងទៀតដែលអ្នកធ្វើ។ អ៊ីចឹងមនុស្សចូលមកនិយាយថា អ្នកដឹង ខ្ញុំរត់ចូលទៅក្នុងបញ្ហានេះ ហើយពេលពួកគេបញ្ចប់ វាតែងតែមានអ្នកនិយាយថា ខ្ញុំមិនដែលគិតថាវាល្អយ៉ាងនេះទេ។ អ្នកដឹងទេថា Palm Press lyric គឺ "គ្រប់គ្រាន់គឺគ្រប់គ្រាន់" ។ ដូច្នេះជួនកាលយើងឃើញថាខ្លួនយើងទទួលយកគម្រោងតូចៗដែលចំណាយច្រើនជាងអ្វីដែលយើងបង្កើត។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលយើងធ្វើគឺជារឿងដ៏អស្ចារ្យ។ មានគម្រោងដ៏អស្ចារ្យមួយចំនួននៅទីនោះដែលអាចធ្វើអ្វីៗទាំងអស់។
[John Petrella]: ខ្ញុំមានន័យថា ឥឡូវនេះខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ដឹងអំពីក្របខ័ណ្ឌនោះ។ អ្វីក៏ដោយ? ខ្ញុំអាចដើរចូលបាន អ្នកនិយាយពីមុន ខ្ញុំអាចដើរចូលជាមួយអាវកីឡាដែលមានហត្ថលេខា ហើយខ្ញុំចង់បានវាជាស៊ុម អ្នកអាចធ្វើបាន។
[SPEAKER_00]: ស្ទើរតែទាំងអស់។ សិល្បៈ, អ្វីទាំងអស់។ រឿងមួយដែលខ្ញុំចូលចិត្តអំពីក្របខ័ណ្ឌគឺថាមានដំណោះស្រាយគ្មានទីបញ្ចប់សម្រាប់អ្វីគ្រប់យ៉ាង។ ខ្ញុំចង់និយាយថា វាតែងតែមានដំណោះស្រាយថោក ហើយសម្រាប់មនុស្សជាច្រើន នោះជាអ្វីដែលអ្នកកំពុងស្វែងរក។ បន្ទាប់មក វាអាចទៅកន្លែងណាក៏បានដែរ អ្នកដឹងទេថា ដំណោះស្រាយដ៏ស្មុគ្រស្មាញ ជាមួយនឹងការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធជាច្រើន ដូចជាអាវយឺតដែលអ្នកអាចកាត់វាជារបស់អ្វីមួយ។ ប៉ុន្តែក្របខ័ណ្ឌមួយគ្រាន់តែជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយភាពច្នៃប្រឌិតមិនគួរឱ្យជឿ។
[SPEAKER_01]: ត្រឹមត្រូវ។ Ross បានធ្វើការចំនួនពីរនៅហាងស៊ុមរូបភាពមួយខណៈពេលដែលនៅមហាវិទ្យាល័យ។ គាត់ក៏ជា Barista ផងដែរ។ អ្នកនៅទីនេះរួចហើយ។ ត្រឹមត្រូវ។ មិនថាអីទេ ខ្ញុំត្រូវតែរកលុយ។
[SPEAKER_00]: បាទ យើងទាំងអស់គ្នាធ្វើវា។
[SPEAKER_01]: បានធ្វើឱ្យហ្គេមកាហ្វេរបស់យើងប្រសើរឡើងទាំងស្រុង។ មិនអីទេ ជាការពិត សូមស្វាគមន៍ Loolito ។ ល្អឥតខ្ចោះ។ នេះជាហាងកាហ្វេមួយដែលបានបើកកាលពីប៉ុន្មានខែមុន ហើយត្រឹមតែមួយប្លុកកន្លះប៉ុណ្ណោះពីយើង។
[John Petrella]: ឥឡូវនេះខ្ញុំបានឮអំពីពួកគេ។
[SPEAKER_01]: យើងមិនមានពួកគេនៅក្នុងកម្មវិធីនោះទេ ប៉ុន្តែប្រហែលជានឹងមានកម្មវិធីមួយទៀតនៅពេលអនាគត។ ពួកគេបង្កើត Turnok និង Tacubana ។ ពួកគេជាបងប្អូន ហើយធ្វើគ្រប់យ៉ាង។ តើពិតទេ?
[John Petrella]: ខ្ញុំមិនដឹងទេ។ ខ្ញុំមិនដឹងទេ។ មនុស្សដូចគ្នា។ ខ្ញុំនឹងទៅភោជនីយដ្ឋាន។
[SPEAKER_01]: អ្នកដឹងទេ ការធ្វើកាហ្វេគឺមិនខុសពីការធ្វើវាជាមួយសារធាតុគីមីដែលយើងប្រើក្នុងបន្ទប់ងងឹតនោះទេ។ សំណាងហើយ អ្នកដឹងទេ ឱសថការី ខ្ញុំមិនថតរូបពណ៌ទេ។ ដោយប្រើម៉ាស៊ីនបោះពុម្ព inkjet ដើម្បីធ្វើដូច្នេះ យើងមិនបង្កើតសារធាតុគីមីដែលមិនចង់បានទេ។ ខ្ញុំមានមន្ទីរពិសោធន៍ពណ៌ដ៏ធំមួយនៅ Pepperell ហើយយើងត្រូវដំណើរការឡើងវិញនូវអ្វីៗទាំងអស់ដែលចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធទឹក ដើម្បីប្រាកដថាយើងមិនបំពុលរបស់របរ។
[John Petrella]: អញ្ចឹងកាលពីមុន បាទ។ រឿងទាំងនេះជាច្រើនបានកើតឡើងរួចហើយ។ ខ្ញុំចង់និយាយថា យើងបាននិយាយអំពីអ្វីៗផ្សេងទៀតដែលបុរសត្រូវផ្តល់ជូន។ ចូលរៀនដែរទេ?
[SPEAKER_00]: ដូច្នេះវាមានភាគីពីរ។ យើងបាននិយាយជាមួយសិល្បករដែលយើងស្រឡាញ់ ជាពិសេសអ្នកផលិត និងបោះពុម្ពសៀវភៅរូបថត។ យើងនឹងធ្វើ Q&A និងចុះហត្ថលេខាលើសៀវភៅ ហើយសុំឱ្យពួកគេនិយាយអំពីដំណើរការរបស់ពួកគេ។ ភ្ញៀវជាច្រើនគឺជាអ្នកថតរូបផ្សេងទៀតដែលចាប់អារម្មណ៍ក្នុងការបោះពុម្ពសៀវភៅផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេ ឬរបៀបផលិតវា។ នេះពិតជាអស្ចារ្យណាស់។ ជាធម្មតាយើងធ្វើបែបនេះនៅយប់ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ប្រហែលម្តងក្នុងមួយខែ។ ផ្នែកម្ខាងទៀតនៃកាក់គឺថាយើងបានចាប់ផ្តើមបង្រៀនបុគ្គលនៅក្នុងបន្ទប់ងងឹតមួយ។ ខ្ញុំធ្វើការដោយផ្ទាល់ជាមួយមនុស្សដែលអាចបោះពុម្ពនៅក្នុងបន្ទប់ងងឹត ឬអ្នកដែលមិនធ្លាប់ធ្វើវា ប៉ុន្តែចាប់អារម្មណ៍លើវា។ ខ្ញុំបានធ្វើការជាមួយពួកគេដើម្បីបោះពុម្ពរូបថតមួយសន្លឹករបស់ពួកគេទៅជាការបោះពុម្ពដ៏ស្រស់ស្អាត។ ខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្នកពីរបៀបធ្វើការសម្រេចចិត្តជាក់លាក់ដើម្បីធ្វើឱ្យវាកើតឡើងតាមរបៀបដែលអ្នកចង់បាន។ មិនថាវាផ្លាស់ប្តូរកម្រិតពណ៌ ឬបង្កើន ឬបន្ថយរយៈពេលនៃការប៉ះពាល់នោះទេ អ្នកដឹងពីរបៀបដោះស្រាយវាឱ្យបានត្រឹមត្រូវ ដូច្នេះអ្នកអាចរក្សាទុកវាបាន។ នេះមានប្រយោជន៍ខ្លាំងណាស់សម្រាប់ខ្ញុំ និងអ្នកដែលធ្វើ។
[John Petrella]: ខ្ញុំប្រាកដថាវាគឺជា។ បន្ទាប់មកអ្នកធ្វើផ្នែកនីមួយៗក្នុងពេលតែមួយ។ បន្ទាប់មកមាននរណាម្នាក់អាចហៅអ្នក ផ្គូផ្គងអ្នក ហើយរីកចំរើន! នេះពិតជាគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់។ តាមពិតការងារនេះត្រូវបានធ្វើនៅក្នុងបន្ទប់ងងឹត។
[SPEAKER_01]: យើងបានជួបមិត្តភក្តិក្នុងបន្ទប់ងងឹត និងមិត្តភក្តិក្នុងសហគមន៍ ដូច្នេះយើងពិតជាបានរៀបការ។ អញ្ចឹងអ្នកបានរកឃើញវាហើយ! អូ! ប៉ុន្តែមិនមែនទេ នោះជាការត្រឹមត្រូវ ខ្ញុំចាំបានថាវាបានចាប់ផ្តើមនៅពេលខ្ញុំអាយុប្រាំបួនឆ្នាំ វាជាចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ឪពុកខ្ញុំ ហើយម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ យើងបានប្រែក្លាយបន្ទប់ទឹកទៅជាបន្ទប់ងងឹត។ ល្អឥតខ្ចោះ។ Gene Darke បានហៅគាត់។
[John Petrella]: នេះត្រូវតែជា...
[SPEAKER_01]: នេះច្បាស់ជាបន្ទប់ងងឹតណាស់។ អ្នកដឹងទេថាវាជា plywood នៅក្នុងបន្ទប់ទឹក។ ប៉ុន្តែវាដំណើរការហើយ អ្នកដឹងទេ ហើយជាសំណាងល្អដែលយើងនៅតែមានបន្ទប់ទឹកពាក់កណ្តាលនៅក្នុងផ្ទះ ដូច្នេះគ្មានការសង្គ្រោះបន្ទាន់ណាមួយបំផ្លាញអ្វីដែលយើងកំពុងធ្វើនោះទេ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថាមិនអីទេបាទ។ ប៉ុន្តែវាដំណើរការដូចវេទមន្ត។ អ្នកដឹងទេ នៅពេលអ្នកដាក់ក្រដាសនោះលើអ្វីដែលមើលទៅដូចជាម៉ាស៊ីនបញ្ចាំងស្លាយ ហើយវាលេចឡើង។ វាតែងតែគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់។ ហើយបន្ទាប់មកបង្ហាញមនុស្ស ជាពិសេសនៅពេលដែលពួកគេចេញពីយុគសម័យឌីជីថល ដែលអ្នកដឹងទេ វាគ្រាន់តែជាម៉ាស៊ីនបោះពុម្ពដែលមានទំហំធំជាងមុនប៉ុណ្ណោះ វាពិតជាឃើញ Ross អ្នកដឹងទេ ការផ្លាស់ប្តូរដែលអ្នកអាចធ្វើដោយដៃ ហើយពួកគេមានភាពស្រពិចស្រពិលដូចជា អ្នកដឹងទេ ការលៃតម្រូវហ្គីតា។ មួយភ្លែតវាស្អាតណាស់។ ផ្ទុយទៅវិញ វាជាការមិនចុះសម្រុងគ្នា។
[SPEAKER_00]: លើសពីនេះ យើងក៏ផ្តល់សេវាកម្មជួលបន្ទប់ងងឹតប្រចាំថ្ងៃផងដែរ។ យើងមិននៅក្នុងបន្ទប់ងងឹតរាល់ថ្ងៃដូច Gus ដែលបានរៀបរាប់ពីមុននោះទេ។ ដូច្នេះអ្នកដែលអាចជួបខ្ញុំផ្ទាល់បាទ អ្នកដឹងទេ ប្រសិនបើពួកគេធ្លាប់ប្រើវា ហើយចង់ធ្វើវាដោយខ្លួនឯង ពួកគេអាចជួលបន្ទប់ងងឹតមួយថ្ងៃបាន។
[John Petrella]: ជាក់ស្តែង ពួកគេត្រូវដឹងពីអ្វីដែលពួកគេកំពុងធ្វើ មុនពេលជួលបន្ទប់ងងឹត។
[SPEAKER_00]: រ៉ូសមើលពួកគេ។
[John Petrella]: ខ្ញុំសង្ឃឹមថាដូច្នេះ។
[SPEAKER_01]: បើនរណាម្នាក់និយាយថាខ្ញុំដឹងថាត្រូវធ្វើដូចម្តេច។ យើងមានកែវពង្រីកដែលមានតម្លៃ $25,000 នៅពេលដែលខ្ញុំបានទិញវាថ្មីជាច្រើនឆ្នាំមុន ប៉ុន្តែវាលែងដំណើរការទៀតហើយ។
[John Petrella]: ជាការប្រសើរណាស់, អ្នកបានរកឃើញវា។
[SPEAKER_01]: ដូច្នេះអ្នកមិនចង់ឱ្យនរណាម្នាក់បំបែកវា។
[John Petrella]: ទេ នោះហើយជាអ្វីដែលខ្ញុំគិត បាទ។ ត្រជាក់ទាំងស្រុង។ ដូច្នេះ តើការជឿនលឿនខាងបច្ចេកវិទ្យានេះមានការលំបាកកម្រិតណា? អ្នកដឹងទេ ខ្ញុំមានន័យថា នៅក្នុងយុគសម័យនៃការថតរូបបែបឌីជីថល ការថតរូបបានក្លាយទៅជាលែងប្រើហើយ។
[SPEAKER_01]: ខ្ញុំមិនដឹងពីរបៀបសួរសំណួរនេះទេ។ ជាការប្រសើរណាស់ វាងាយស្រួលណាស់ក្នុងការបង្កើតការបោះពុម្ពឌីជីថលដែលមើលទៅដូចអ្វីដែលអ្នកចង់បាន។ វាប្រហែលជាមិនសម្បូរបែបដូចការបោះពុម្ពសិល្បៈនៅលើក្រដាស gelatin ទេ។ ប៉ុន្តែប្រហែលជាអ្នកមិនខ្វល់អំពីវាទាល់តែសោះ។ ប្រហែលជាអ្នកចង់ឱ្យម្តាយមីងរបស់អ្នកមើលទៅស្រស់ស្អាត។ ប៉ុន្តែនៅពេលណាមួយ អ្នកដឹងទេថា ខ្ញុំមានមិត្តម្នាក់ដែលតែងតែស្អប់កីឡាបេស្បល។ ប៉ុន្តែពេលបើកទូរទស្សន៍កម្រិតខ្ពស់ គាត់ស្រាប់តែឃើញបាល់របស់អ្នកលេងបាល់វិល។ នេះគឺជាការផ្លាស់ប្តូរទាំងស្រុងសម្រាប់គាត់។ បន្ទាប់មក នៅពេលអ្នកអប់រំមនុស្សអំពី subtleties នៃលទ្ធភាព។ ភ្លាមៗនោះ ពួកគេចូលចិត្តស្តាប់បទចម្រៀងដែលអ្នកចូលចិត្តនៅលើវិទ្យុ AM ហើយបន្ទាប់មកស្តាប់ពួកគេនៅលើស្តេរ៉េអូដ៏ល្អ។ អ្នកខ្លះមិនខ្វល់ អ្នកខ្លះថា អូ! យើងចង់ឱ្យមនុស្សទៅ។ យើងបានជួយរៀបចំបន្ទប់ងងឹត។ មនុស្សមករកខ្ញុំគ្រប់ពេល។ ប៉ារបស់ខ្ញុំមានបន្ទប់ងងឹតមួយនៅក្នុងបន្ទប់ក្រោមដី ហើយយើងមិនដឹងថាត្រូវធ្វើអ្វីជាមួយវាទេ ហើយយើងមានបញ្ជីសាលាដែលយើងផ្តល់ជូន។ ពួកគេច្រើនតែមិនសមនឹងអ្វីដែលពួកគេបានចំណាយយូរមកហើយ។ ប៉ុន្តែជំនួសឱ្យការបោះវាចូលទៅក្នុងគំនរសំណល់អេតចាយ សូមផ្លាស់ទីពួកវា។
[John Petrella]: តើមានមនុស្សជាច្រើនដែលចូលរួមក្នុងការចតចាស់ទាំងនេះទេ? ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់ដឹងចង់ឃើញ។
[SPEAKER_00]: មានឧបករណ៍ច្រើន និងការថែទាំច្រើន។ យើងមានស្តុកគ្រឿងបន្លាស់ធំមួយនៅក្នុងដៃ ប្រសិនបើមានអ្វីខុសប្រក្រតី។
[SPEAKER_01]: នោះហើយជាអ្វីដែលខ្ញុំកំពុងសួរ។ ពីមុនជាងជួសជុលកាមេរ៉ានឹងចំណាយ 50 ដុល្លារដើម្បីកែតម្រូវកាមេរ៉ា។ ឥឡូវនេះគឺ 350 ដុល្លារ។ វាច្រើនជាងតម្លៃកាមេរ៉ាមួយចំនួន។ អ្នកគួរតែចូលមកពេលណាមួយ ហើយយើងនឹងនាំអ្នកចូលទៅក្នុងបន្ទប់ងងឹតជាមួយយើង។ មិនអីទេ ខ្ញុំនឹងនៅទីនោះ។ វាពិតជាវេទមន្ត។ នោះអស្ចារ្យណាស់។
[John Petrella]: ខ្ញុំពិតជាបានរកឃើញវត្ថុចាស់មួយចំនួនពី៣០ឆ្នាំមុន ហើយបានឲ្យវាទៅគាត់។ យើងនឹងប្តឹងអ្នក។ បាទ ខ្ញុំបានឱ្យវាទៅគាត់។ ខ្ញុំមិនដឹងថាមានអ្វីនៅក្នុងនោះទេ។ ខ្ញុំមិនដឹងទេ។ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា វាមិនបង្កបញ្ហាដល់ខ្ញុំទេ។ អ្នកមិនដែលដឹងទេ។
[SPEAKER_01]: កាលពីប៉ុន្មានឆ្នាំមុន មុនពេលចូលមហាវិទ្យាល័យ ខ្ញុំបានធ្វើការនៅហាងថតរូបមួយក្នុងទីក្រុង Washington, DC។ យើងឱ្យស្ត្រីចំណាស់នេះចូល។ គាត់ទទួលបានខ្សែភាពយន្តមួយ ហើយបានរកឃើញថាវាជា 616 ពីកាមេរ៉ាដែលមិនត្រូវបានផលិតក្នុងរយៈពេល 50 ឆ្នាំ។ គាត់បាននិយាយថា៖ ខ្ញុំមិនដឹងថាវាល្អឬអត់ទេ។ ខ្ញុំនិយាយថា វាត្រូវចំណាយប្រាក់មួយដុល្លារដើម្បីអភិវឌ្ឍភាពយន្ត។ គាត់ហាក់ដូចជាស្លៀកពាក់ល្អ មានទ្រព្យសម្បត្តិ និងរស់នៅក្នុងផ្ទះមួយនៅកណ្តាលទីក្រុងវ៉ាស៊ីនតោនឌីស៊ី។ ខ្ញុំមិនចង់ខ្ជះខ្ជាយលុយទេ។ ខ្ញុំបាននិយាយថា អ្នកដឹងទេ ពេលខ្ញុំអភិវឌ្ឍភាពយន្តផ្ទាល់ខ្លួន ខ្ញុំនឹងដាក់វាចូល។ ខ្ញុំមិនចង់ទទួលខិត្តប័ណ្ណទេ។ ដូច្នេះគាត់មកសួរម្តងក្នុងមួយថ្ងៃពីរសប្តាហ៍។ ទីបំផុតខ្ញុំបាននិយាយថាមិនអីទេតើអ្នកដាក់វានៅឯណា? គាត់បាននិយាយថានៅក្នុង attic ។ តើខ្ញុំប្រាប់ថាមានម៉ាស៊ីនត្រជាក់នៅក្នុង attic ទេ? គាត់បាននិយាយថាទេ។ ដូច្នេះ របាយការណ៍ពី Washington, D.C. នៅរដូវក្តៅវាក្តៅ 140 ដឺក្រេដូច្នេះវាមានរសជាតិឆ្ងាញ់នៅពេលចម្អិន។ ដូច្នេះ ទីបំផុតខ្ញុំបាននិយាយថា អ្នកដឹងទេ ខ្ញុំប្រាកដអំពីវា។ គាត់និយាយថា តើអ្នកនឹងធ្វើអ្វី? ខ្ញុំថាអោយខ្ញុំមើលកុន។ ខ្ញុំបានថតវា។ ខ្ញុំបាននិយាយថា គ្មានអ្វីទេ។ មិនល្អ គាត់បានអរគុណខ្ញុំយ៉ាងខ្លាំង។ ខ្ញុំអាចគេងលក់ស្រួលជាង។ យើងបានណែនាំភាពយន្តដល់គាត់។ ប៉ុន្តែអ្នកដឹងទេ ដំណើរការនេះគឺចម្លែក។ អស្ចារ្យប៉ុណ្ណា។
[John Petrella]: ខ្ញុំមានន័យថា ខ្ញុំមានអ្វីដែលស្រដៀងគ្នាដែលខ្ញុំបានឲ្យគាត់នោះគឺជាខ្សែភាពយន្ត។ នៅខាងក្នុងរួចហើយ ខ្ញុំប្រាកដថាជាអ្នកព្រោះវានៅក្នុងកុងតឺន័រអស់រយៈពេល 30 ឆ្នាំហើយ។ សំណាងហើយ វាមិនដែលនៅក្នុង attic ទេ អ្នកដឹងហើយ។
[SPEAKER_01]: ជាការប្រសើរណាស់ នេះនឹងក្លាយជាកម្មវិធីមួយរយឆ្នាំរបស់ National Geographic នៅពេលដែលយើងបោះពុម្ពសម្រាប់ទស្សនាវដ្តីជាតិ។ ពេលក្រោយអ្នកមក ខ្ញុំនឹងបង្ហាញអ្នកពីសៀវភៅដែលយើងបានបង្កើត។
[John Petrella]: បាទ ខ្ញុំពិតជានឹងធ្វើវា។ ពេលដែលអ្នកទូរស័ព្ទមកខ្ញុំ ហើយនិយាយថាខ្ញុំត្រៀមរួចរាល់ ខ្ញុំនឹងនៅទីនោះ។
[SPEAKER_01]: ជាការប្រសើរណាស់, ពួកគេមានខ្សែភាពយន្តអនាមិកអវិជ្ជមានពី 100 ឆ្នាំមុនដែលយើងថតចម្លង។ ផ្នែកមួយនៃបញ្ហាគឺថានៅក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1930 ខ្សែភាពយន្តត្រូវបានផលិតដោយអាសេតាតនិងនីត្រាត។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលមិនមានខ្សែភាពយន្តហូលីវូដក្នុងសម័យស្ងាត់នោះទេព្រោះពួកគេដុតខ្លួនឯង។ ពួកគេនឹងផ្ទុះ។
[John Petrella]: ជាការពិតណាស់ខ្ញុំចាំថាអាសេតាត។
[SPEAKER_01]: ដូច្នេះតាមភូមិសាស្ត្រ។ តាមពិតនៅឆ្នាំ 1946 កាសែត New York Times បានបោះចោលនូវភាពអវិជ្ជមានមួយលានកន្លះដែលកាសែតនេះបានបោះពុម្ពក្នុងរយៈពេល 50 ឆ្នាំកន្លងមកនេះ។ ប្រសិនបើអ្នកកែរូបថតស្គាល់អ្នក ជំរាបសួរ Joe Blow យើងមាន 20 សន្លឹកទំនាក់ទំនងពីខ្សែភាពយន្តរបស់អ្នក។ តើអ្នកចង់បានវា ឬយើងគួរបោះវាចោល? មនុស្សភាគច្រើននិយាយថាបោះវាចោល។ ដូច្នេះនៅពេលដែលយើងបញ្ចប់ការងារឱ្យ National Geographic យើងបានបង្កើតចំណុចអវិជ្ជមានដែលមានគុណភាពខ្ពស់ និងមានតម្លៃថ្លៃបំផុត ដើម្បីអាចផលិតរូបភាពទាំងនេះឡើងវិញបាន។
[John Petrella]: អ្នកដឹងទេ វាគួរឱ្យអស់សំណើច ខ្ញុំគិតថាពួកគេហៅវាថា Kodachrome។
[SPEAKER_01]: អា៎ នេះជាពណ៌ដែលស្អាតជាងគេ។
[John Petrella]: នៅតែក្នុងប្រអប់មិនបានប្រើ។ ខ្ញុំមានពីរបី។ ប៉ាខ្ញុំពិតជាចូលមែន កូនដឹង ថតរូប ថតអីក៏ចប់ ទិញមួយបាច់ៗ មិនដឹងថាមកពីណាទេ តែអត់បានប្រើទាំងអស់ នៅតែក្នុងប្រអប់មិនដែលបើក។
[SPEAKER_01]: វាអស្ចារ្យណាស់ ប៉ុន្តែអ្នកមិនអាចហៅវាថា Kodachrome ទៀតទេ។ មិនទាន់ វាជាដំណើរការគីមី។ បាទ ខ្ញុំស្រមៃមើល។ ខ្ញុំអានព័ត៌មានគីមីវិទ្យា និងផ្លាស់ប្តូរគ្រប់ពេលវេលា ហើយមានមន្ទីរពិសោធន៍ពីរនៅលើពិភពលោកដែលធ្វើរឿងនេះ។ ហើយ Kodak បានវាយពួកគេទាំងពីរ។
[John Petrella]: ប្រពន្ធខ្ញុំនឹងឆ្កួតព្រោះនាងនឹងឮអ្វីដែលឯងនិយាយ ហើយគិតថាមានអ្វីមួយនៅក្នុងឡានរបស់ខ្ញុំនឹងផ្ទុះឬអ្វីមួយ។
[SPEAKER_01]: ទេ វាពិតជាភាពយន្តដែលផលិតនៅដើមទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1930។ មិនអីទេ នោះជាការល្អ។ ខ្ញុំប្រាថ្នាថាខ្ញុំមិនមានអាយុ 30 ឆ្នាំឥឡូវនេះ។ អ្នកអាចប្រាប់បានថាពេលណាវាខូចដោយសារតែវាមានក្លិនដូចទឹកខ្មេះ។ ខ្ញុំមិនដឹងទេវាពិបាកណាស់។
[John Petrella]: ប្រហែលជាខ្ញុំនឹងបង្ហាញវាពេលខ្ញុំទៅរកអ្វីផ្សេង។ អ្នកអាចពិនិត្យមើលវាចេញ។ មានច្រើន។
[SPEAKER_01]: អ្នកខ្លះប្រមូលភាពយន្តចាស់ៗ ប៉ុន្តែទុកក្នុងប្រអប់។ ពួកគេមិនចង់បើកទេ។ បាទ វាត្រូវបានបិទជិតទាំងអស់។
[John Petrella]: klere. khi tôi đến. Được rồi, bây giờ chúng ta phải quay lại với chương trình. Tôi có thể nói chuyện với các bạn, các bạn tiếp tục được không? Bạn phải cho chúng tôi biết để chúng tôi có thể nói chuyện với bạn. Được rồi, bạn nhạt quá, bạn có thể sống với bạn như vậy. Bạn có chắc chắn mình sẽ làm được điều đó? Ross ta konnen pi byen paske li edite pri yo. Và bạn cũng bán sách cũ phải không? hầu hết. Và có tiêu chuẩn cụ thể nào không? Bạn đã làm gì hoặc làm thế nào để có được những cuốn sách này?
[SPEAKER_00]: មែនហើយ ពួកគេភាគច្រើនជាសៀវភៅចាស់ៗនៅក្នុងការប្រមូលរបស់ Gus ។ គាត់ជាអ្នកប្រមូលចំណូលចិត្តប្រហែល 50 ឆ្នាំ ហើយអ្វីដែលគួរឱ្យអស់សំណើចនោះគឺគាត់បានទិញ 2, 3, 4, 5 គ្រប់រឿងទាំងអស់។ យើងបានដឹកជញ្ជូនសៀវភៅក្នុងប្រអប់អស់ជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។
[SPEAKER_01]: យើងបានបរិច្ចាគសៀវភៅជាច្រើនដោយគ្មានរូបភាពដល់បណ្ណាល័យ។
[John Petrella]: វាអស្ចារ្យណាស់ អ្នកមានបណ្ណាល័យដ៏អស្ចារ្យ អូ៎ បាទ បុរស ខ្ញុំមិនអាចនិយាយវាគ្រប់គ្រាន់ទេ បាទ បាទ ពួកគេបានធ្វើការងារដ៏អស្ចារ្យនៅលើបណ្ណាល័យនេះ ខ្ញុំមិនទាំងហៅវាថាបណ្ណាល័យទេ វាជាសហគមន៍ វាជាមជ្ឈមណ្ឌល ពួកគេមានអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង បាទ។
[SPEAKER_00]: ជាការប្រសើរណាស់ បន្ទាប់ពីដឹងថាមានសៀវភៅស្ទួនចំនួនប៉ុន្មាន ខ្ញុំបានបញ្ចុះបញ្ចូល Gus ថាយើងអាចកម្ចាត់ចោលបានខ្លះ សន្សំទំហំ និងរកលុយបាន។ ដើម្បីធ្វើដូច្នេះបាន គាត់ និងខ្ញុំបានប្រមូលសៀវភៅពីការបោះពុម្ពអាល់ប៊ុមថ្មី។ ហើយពួកគេកាន់តែមានតម្លៃថ្លៃ។ ប្រហែលជា 10 ឆ្នាំមុន អ្នកអាចទិញសៀវភៅល្អមួយក្បាលក្នុងតម្លៃ 40 ដុល្លារ ឬ 45 ដុល្លារ។ ឥឡូវនេះសៀវភៅល្អមានតម្លៃ 65 ដុល្លារ 70 ដុល្លារសូម្បីតែ 75 ដុល្លារ។ យើងប្រមូលពួកវា ហើយរាល់ពេលយូរៗម្តង យើងនឹងរកឃើញរបស់ដែលល្អមែនទែន។ ប៉ុន្តែច្រើនដងដែលអ្នកទទួលបាន ហើយអ្នកមានអារម្មណ៍ខ្មាស់អៀនបន្តិច ហើយប្រាថ្នាថាអ្នកមិនបានចំណាយប្រាក់ 70 ដុល្លារនោះទេ។ ពេលខ្ញុំនៅសាលា ខ្ញុំជក់ចិត្តនឹងវា។ ខ្ញុំតែងតែទៅបណ្ណាល័យសិល្បៈប្រជាប្រិយ ហើយអានសៀវភៅទាំងអស់។ នេះជារបៀបមើលបណ្តុំរូបថតដ៏ធំ។ ពេលខ្ញុំចេញពីរៀន ខ្ញុំត្រូវទិញវាទាំងអស់ ប៉ុន្តែខ្ញុំពិតជាមិនមានលុយទេ។ ខ្ញុំប្រាថ្នាចង់មានកន្លែងមួយដែលខ្ញុំអាចមើលពួកគេ ហើយសម្រេចថាតើមួយនេះមានតម្លៃ ៧០ ដុល្លារឬអត់។ ខ្ញុំចង់រក្សាវា។ នោះហើយជាមូលហេតុដែលយើងចង់ផ្តល់កន្លែងមួយដែលមនុស្សអាចមកមើលពួកគេ និងសម្រេចចិត្តថាតើពួកគេសមនឹងប្រាក់ដែរឬទេ។ ឬគ្រាន់តែទៅមើលពួកគេ។ បើមានគេចូលមកហើយមិនទិញ យើងសប្បាយចិត្តឲ្យគេមកមើល។
[SPEAKER_01]: នេះក៏ជាបទពិសោធន៍មួយដែលយើងចែករំលែកដែរ ព្រោះពេលខ្លះយើងទទួលសៀវភៅមួយក្បាលហើយនិយាយ៖ វាមិនល្អគ្រប់គ្រាន់... ទស្សនវិស័យ អារម្មណ៍របស់យើង ពីតន្ត្រី និងអ្នកថតរូប សុទ្ធតែបានបន្លឺឡើង។ យើងមិននិយាយច្រើនអំពីរឿងដែលខ្ញុំគិតថាឡូយ ហើយគាត់គិតថាគួរឲ្យខ្លាច។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលកើតឡើងគឺអ្នកនឹងទទួលបានការណែនាំសម្រាប់សៀវភៅថ្មីចំនួន 10 ហើយអ្នកអាចទិញពីរ។ អ្នកនិយាយថាមិនអីទេខ្ញុំនឹងធ្វើវានៅខែក្រោយ។ ហើយគេនឹងលក់វាក្នុងតម្លៃ ២៥០ ដុល្លារ។ ឥឡូវនេះយើងមានអ្នកបោះពុម្ពសៀវភៅប្រាំឬប្រាំមួយ។ យើងជ្រើសរើសសៀវភៅដែលល្អបំផុត ដូច្នេះយើងមានជញ្ជាំងពេញដោយសៀវភៅថ្មីៗ ហើយជាញឹកញាប់យើងទទួលបាន autograph នៅលើសៀវភៅទាំងនោះ ដែលជាការសប្បាយ។ យើងទៅថ្ងៃសៅរ៍ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់មកទេ ព្រោះអ្នកណាចង់ចូលក្រុង បើអាកាសធាតុល្អនៅថ្ងៃសៅរ៍។ យើងបានធ្វើវានៅយប់ថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ហើយវាខ្លះនៅតែក្នុងបន្ទប់។
[John Petrella]: បាទ គ្រាន់តែជ្រើសរើសថ្ងៃត្រឹមត្រូវធ្វើឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរ។
[SPEAKER_01]: វាមិនគួរឱ្យជឿទេ។ កុំធ្វើបែបនេះក្នុងខែកក្កដា និងសីហា។
[John Petrella]: មិនមែនទេ។
[SPEAKER_01]: យើងបានរៀនវិធីលំបាក។
[John Petrella]: អញ្ចឹងខែកក្កដា និងសីហា គ្មានអ្វីកើតឡើងទេ។ មនុស្សជាច្រើនបង្ហាញខ្លួនឯងបែបនេះក្នុងអំឡុងពេលវិស្សមកាល។ អ្នកជាច្រើនបានរៀនវិធីនេះយ៉ាងលំបាកក្នុងខែកក្កដា និងសីហា។ អូ អ្នកត្រូវបានអប់រំក្នុងសៀវភៅ និងអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង។ តើអ្នកមានគម្រោងទេដឹង? សូមក្រឡេកមើលអ្វីដែលអ្នកបានគ្រោងទុក។ តើអ្នកមានគម្រោងអ្វីខ្លះ? តើអ្នកបានអញ្ជើញនរណាម្នាក់ឱ្យចូលរួមក្នុងព្រឹត្តិការណ៍សៀវភៅទាំងនេះទេ? ឬតើអ្នកចង់ដឹកនាំនរណាក្នុងវិធីសាស្រ្តនេះ?
[SPEAKER_01]: លើកចុងក្រោយគឺពីរសប្តាហ៍មុន។ យើងនឹងមិនធ្វើវាម្តងទៀតទេរហូតដល់រដូវស្លឹកឈើជ្រុះ ប៉ុន្តែនៅរដូវស្លឹកឈើជ្រុះ យើងអាចធ្វើវាបានបី ឬបួនដងក្នុងខែកញ្ញា និងតុលា។ ពួកគេទាំងអស់នឹងសរសេរសៀវភៅថ្មី។ យើងមានវគ្គ autograph ដ៏អស្ចារ្យកាលពីថ្ងៃសៅរ៍មុន ហើយវាគឺជាជោគជ័យទាំងស្រុង។ ខ្ញុំជឿថាវាជានារីម្នាក់ដែលបានចូលរួម MassArt កាលពី 30 ឆ្នាំមុន។ គាត់បានសរសេរសៀវភៅចំនួនប្រាំក្បាលអំពីប្រទេស Basque ដែលអ្នកដឹងទេថាជាតំបន់និយាយភាសាអេស្ប៉ាញរបស់ប្រទេសអេស្ប៉ាញ។ គាត់គឺជាអ្នកថតរូបដ៏ល្អម្នាក់។ នៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ 1970 ខ្ញុំជាអ្នកគាំទ្រតន្ត្រីរ៉ុក។ ខ្ញុំចូលចិត្ត "Crazy Willy Alexander" ។ ខ្ញុំស្រលាញ់ Lou Reed និង Velvet Underground ។
[John Petrella]: Lou Reed និង Velvet Underground ។ អូ ការចងចាំដ៏អស្ចារ្យ។
[SPEAKER_01]: គាត់បានរស់នៅក្នុង Gloucester អស់រយៈពេល 40 ឆ្នាំ។ គាត់បានមកបើកសម្ពោធជាមួយនឹងសៀវភៅកម្រជាច្រើនដែលយើងលក់ទៅគាត់ជាច្រើន។ ប្តីរបស់នាងដែលមានអាយុ 40 ឆ្នាំគឺ Crazy Willie Alexander ។ អូពិតជាមែនទេ? ដែលបានជំនួស Lou Reed នៅក្នុង Velvet Underground ។ សក់របស់នាងនៅតែត្រូវបានចងយ៉ាងតឹង។ គាត់មានកម្ពស់ប្រាំមួយហ្វីតប្រាំបីអ៊ីញ។ នេះគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់។ គាត់គឺជាវិចិត្រករម្នាក់។ គ្រប់គ្នាដែលមិនដឹងមានការភ្ញាក់ផ្អើលដែល Crazy Willy មានកម្ពស់ខ្ពស់ជាងគាត់។ វាមើលទៅអស្ចារ្យណាស់។ ប៉ុន្តែដូចជានរណាម្នាក់គិតថាខ្ញុំនឹងជួប Willie Rocco Alexander ហើយប្រពន្ធរបស់គាត់នឹងក្លាយជាអ្នកសិល្បៈដែលខ្ញុំពិតជាគោរព។ នេះគឺជារឿងដ៏អស្ចារ្យមួយ។ និយាយអញ្ចឹងនេះគឺជា Ann Lyrich ។
[SPEAKER_00]: គាត់គឺមានទេពកោសល្យខ្លាំងណាស់, ចិត្តល្អបំផុត។ អ្នកស្គាល់គាត់ ហើយមានអារម្មណ៍ថាអ្នកបានស្គាល់គាត់អស់រយៈពេល 20 ឆ្នាំមកហើយ។
[SPEAKER_01]: គាត់ក៏បង្រៀនក្មេងៗផងដែរ។ គាត់បង្រៀននៅវិទ្យាល័យ។ មានមនុស្សតិចណាស់ដែលមានសមត្ថភាពបង្ហាញ និងថតរូបបណ្តុំធំៗ។
[John Petrella]: នេះគឺជាការបង្រៀននៅកម្រិតនេះ។ នេះជារឿងល្អ។
[SPEAKER_01]: ដូច្នេះនេះគឺជាអត្ថប្រយោជន៍ដ៏ធំមួយ។
[John Petrella]: ខ្ញុំប្រាកដអំពីរឿងនោះ។ ខ្ញុំចូលចិត្តរឿងនេះ នេះគឺជាបុរាណ។ នេះគឺជាបុរាណ។
[SPEAKER_01]: មែនហើយ Ross និងខ្ញុំជួនកាលនិយាយអំពីមនុស្សដែលយើងគិតថាយើងអាចសហការជាមួយបាន។ ពួកគេគួរឱ្យចាប់អារម្មណ៍ណាស់។ មិនអីទេ ពេលខ្លះ អ្នកមានមនុស្សធ្វើការជាមួយអ្នក ហើយអ្នកនិយាយថា ព្រះអើយ ខ្ញុំសង្ឃឹមថា យើងមិនត្រូវធ្វើបែបនេះទៀតទេ។
[John Petrella]: យើងទាំងអស់គ្នាឆ្លងកាត់វា។ This will be the last question. I'm just asking this out of curiosity. ខ្ញុំត្រូវសួរអ្នកថាមិនអីទេខ្ញុំដឹងថាពិភពលោករបស់អ្នកបានបុកគ្នាអ្វីមួយប៉ុន្តែតើអ្នកបានជួបដោយរបៀបណា?
[SPEAKER_00]: អនុញ្ញាតឱ្យខ្ញុំយកនេះ។ នៅពេលខ្ញុំនៅសាលារៀន វិចិត្រសាលរបស់ Arlette គឺ Kefes Gallery គឺដូចដែល Gus បានរៀបរាប់ វិចិត្រសាលថតរូបដ៏ល្អបំផុតនៅបូស្តុន។ នៅទីនោះ ខ្ញុំបានទៅចូលរួមពិធីបើកស្នាដៃសហសម័យ ហើយមិត្តរបស់ខ្ញុំម្នាក់ដែលមកពីសាលាបានក្លាយជាជំនួយការរបស់ Arlette ។ ខ្ញុំច្រណែនព្រោះខ្ញុំចង់ភ្ជាប់ជាមួយវិចិត្រសាលនេះ។ ទីបំផុតនាងបានទាក់ទងមកខ្ញុំ ដោយសារតែនាងនិយាយថា "ហេ ប្តីរបស់ Arlette ត្រូវការជំនួយក្នុងការរៀបចំស៊ុម"។ ខ្ញុំកំពុងធ្វើការនៅហាងថតរូប។ ខ្ញុំមិនដឹងថា Gus ជានរណាទេ។ ខ្ញុំបាននិយាយថា ប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើវានៅក្នុងវិចិត្រសាល ខ្ញុំនឹងរីករាយក្នុងការចូលរួម។ ខ្ញុំបានទៅដល់ទីនោះ ហើយពួកយើងបានចាកចេញពីវិចិត្រសាលភ្លាមៗ ហើយទៅកន្លែងថតនៅ Chelsea ហើយខ្ញុំគិតថា តើបុរសម្នាក់នេះនាំខ្ញុំទៅណា? ពេលខ្ញុំទៅដល់ទីនោះ ខ្ញុំឃើញបន្ទប់ងងឹតដ៏ធំមួយ។ ពេលនោះខ្ញុំមិនមានសិទ្ធិចូលបន្ទប់ងងឹតទេ។ ខ្ញុំរៀនចប់ហើយកំពុងរកឱកាសចូលក្នុងបន្ទប់ងងឹត។ ដូច្នេះ ខ្ញុំបានជួយគាត់ធ្វើការងាររចនាសម្ព័ន្ធខ្លះ។ ខ្ញុំធ្វើការឱ្យគាត់ប្រហែលមួយសប្តាហ៍ម្តង ហើយចាប់ផ្តើមចរចាដើម្បីចូលទៅក្នុងបន្ទប់ងងឹត។ អ្នកដឹងទេ បន្ទាប់មកខ្ញុំចាប់ផ្តើមធ្វើការបោះពុម្ពសម្រាប់ Gus ។ នៅទីបំផុត យើងបានរកឃើញថា យើងមានភាពស្រើបស្រាលស្រដៀងគ្នា នៅពេលនិយាយអំពីអ្វីដែលមើលទៅឡូយ និងរបៀបប្រតិបត្តិវា និងរបៀបផលិតវាឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព។ អ្នកដឹងទេ Gus គឺជាអ្នកថតរូបដ៏ល្បីម្នាក់។ គាត់បានធ្វើការនៅក្នុងសារមន្ទីរជាច្រើន។ រហូតដល់ខ្ញុំចាប់ផ្ដើមធ្វើការឲ្យគាត់ ទើបខ្ញុំយល់ថាគាត់ជានរណា។ យើងបានចាប់ផ្តើមធ្វើការលើគម្រោងមួយចំនួនរបស់ Gus ពីពេលមួយទៅពេលមួយ។
[SPEAKER_01]: នោះជារឿងសប្បាយជានិច្ច។
[SPEAKER_00]: គ្មានរូបថតនៃជីវិតរបស់ Gus ត្រូវបានបោះពុម្ព ឬឃើញអស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ។ ផ្នែកមួយនៃអនាគតរបស់ Palm Press ដែលខ្ញុំសង្ឃឹមថានឹងឃើញបន្ថែមទៀតគឺថាយើងនឹងបោះពុម្ពអ្វីមួយ ... ហើយខ្ញុំនឹងក្លាយជាអតិថិជនមិនមែន ... នោះហើយជាវា។ ការបោះពុម្ពស្នាដៃមួយចំនួនរបស់ Gus ។ នោះហើយជារបៀបដែលវាបានកើតឡើង។ អញ្ចឹងយើងនឹងឃើញ។ យើងនឹងឃើញកន្លែងដែលវាទៅ។
[SPEAKER_01]: រឿងមួយដែលខ្ញុំបានកត់សម្គាល់គឺនៅពេលដែលអ្នកអញ្ជើញអ្នកណាម្នាក់ចូលរួម ពួកគេមានអ្វីច្រើនដើម្បីរៀន។ ទម្លាប់អាក្រក់ Rose, Rose មានតិចតួចណាស់ដែលត្រូវបំភ្លេច។ ហើយគាត់ជាសិស្សដែលមានចំណង់ខ្លាំង។ តើអ្នកដឹងទេ តើមានវិធីធ្វើបែបនេះទេ? វារំលឹកអ្នកអំពីសារធាតុគីមីដែលមិនស្គាល់មួយចំនួន។ ខ្ញុំបញ្ចូលវាទៅក្នុងអ្វីដែលខ្ញុំធ្វើ។ គាត់បានបង្កើតដំណោះស្រាយបច្ចេកទេសសម្រាប់ការងារអតិថិជនមួយចំនួនដែលអ្នកគិតថាមិនអាចទៅរួច។ ពួកគេអស្ចារ្យណាស់ ដូចជាអវិជ្ជមានឌីជីថលដ៏ធំដែលអ្នកបានធ្វើសម្រាប់រដ្ឋ Iowa។
[SPEAKER_00]: ដូច្នេះរឿងមួយដែលយើងធ្វើគឺ យើងបានរកឃើញពីរបៀបបង្កើតភាពអវិជ្ជមានដោយការថតរូបឌីជីថល (ជួនកាលសូម្បីតែរូបថត iPhone) ហើយបោះពុម្ពវាតាមរយៈម៉ាស៊ីនបោះពុម្ព inkjet ។ បន្ទាប់មក យើងបានប្រើចំណុចអវិជ្ជមាននេះដើម្បីបោះពុម្ពវាជាប្រភេទ daguerreotype ក្នុងបន្ទប់ងងឹត។ ហើយពួកគេស្រស់ស្អាត។ ពួកគេស្អាតជាងយើងគិតទៅទៀត។
[John Petrella]: នេះគឺជារឿងដ៏អស្ចារ្យមួយ។ ប៉ុន្តែខ្ញុំសុំទោស អ្នកដឹងទេ យើងត្រូវបញ្ចប់ការសម្តែងឥឡូវនេះ។ ខ្ញុំមិនចង់ឲ្យវាចប់ទេ។ មិនមែនទេ។ ប៉ុន្តែអ្នកដឹងទេ ពេលវេលាមានកំណត់។ ប៉ុន្តែខ្ញុំគិតថា ខ្ញុំពិតជាកោតសរសើរអ្នកទាំងពីរណាស់។ លើកនេះវាមកម្តងទៀត ហើយយើងត្រូវបញ្ចប់។ ខ្ញុំចង់អរគុណ Ross និង Gus សម្រាប់ការចូលរួមនៅក្នុង Method Happenings ។ យើងសូមជូនពរដោយស្មោះអស់ពីចិត្ត Palm Press Studio បន្តទទួលបានជោគជ័យ។ ខ្ញុំក៏ចង់ចំណាយពេលបន្តិចដើម្បីអរគុណអ្នករាល់គ្នាដែលបានទស្សនាការសម្ដែង។ សូមអរគុណចំពោះការវាយតម្លៃរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកចង់បង្ហាញខ្លួននៅក្នុងកម្មវិធី អ្នកអាចទាក់ទងមកយើងតាមរយៈ MedfordHappenings02155 តាមរយៈ gmail.com អ្នកអាចមើលការសង្ខេបនៃកម្មវិធីនៅលើ Medford Community Media Access Channel នៅថ្ងៃចន្ទ ពុធ និងថ្ងៃសុក្រ ចាប់ពីម៉ោង 6 ល្ងាច។ ខ្ញុំគិតថានេះគឺជាកម្មវិធីដ៏អស្ចារ្យមួយ។ អាហារពេលល្ងាច ៧ យប់ សូមចូលទៅកាន់គេហទំព័ររបស់យើងដើម្បីមើលកម្មវិធី៖ MedfordHappenings.com ។ ឥឡូវនេះ អ្នកអាចមើល ឬស្តាប់ផតខាសរបស់កម្មវិធី។ កម្មវិធីទាំងអស់របស់យើងអាចរកបាននៅលើ YouTube Method Happenings។ គ្រាន់តែចូលទៅកាន់ YouTube.com ហើយស្វែងរក Method Happenings។ សូមចុច Like និង Subscribe ឆានែល និងវីដេអូរបស់យើង។ វាត្រូវការពេលវេលា អ្នកក៏អាចស្វែងរកពួកយើងនៅលើ Facebook នៅ event modal ហើយយើងក៏មានផ្នែកមួយនៅលើ reddit អ្នកអាចស្វែងរកពួកយើងនៅ reddit.com នៅក្រោម event modal bar អីយ៉ា វាច្រើនណាស់ ហើយយើងនៅតែរីកចម្រើន។ ក្រុមឧប្បត្តិហេតុ Medford, Paul Marco, Bruce James, ខ្ញុំគឺ John Petrella ។ អរគុណដែលបានចូលមក។ វាជាកម្មវិធីដ៏អស្ចារ្យមួយ។ ខ្ញុំជា John Petrella ចងចាំ បន្តធ្វើបច្ចុប្បន្នភាព Medford ។ រហូតដល់ពេលក្រោយ។